Her yolun sonunda, karşılaşırız Hüsran’la..
Sessiz bir merhaba,
Ardından gözü yaşlı bir kucaklaşma..
Beni terk eden çabalarımı anlatırım,
Dinler sakince, umrundaymışcasına..
Seviyorum onu yine de,
Her karşılaşmamızda üzülüp ağlasam da,
Bir sonraki yolun sonunda,
Yine Hüsran ve Ben başbaşa..
Oğuzhan..
Haziran 8th, 2007 at 22:55
brawo kardesm çok fena olmus
Haziran 9th, 2007 at 18:34
tebrikler abi
ne güzel yazmışsın öyle :)
Haziran 10th, 2007 at 01:33
abicim çok akıcı.alıp götürüyor insanı valla.
Haziran 10th, 2007 at 02:19
SeNi SeVioMmMm OziI!
Haziran 10th, 2007 at 17:41
cnm bnm mükemmel olmuş her zamanki gb seni seviorummm:)
Haziran 10th, 2007 at 22:22
cuma gününe hatta daha öncesine götürdü beni. orda kaldım sanırım :’(
Haziran 13th, 2007 at 16:23
gidiyorum ben buralardan yaaa…
kendimi de bırakıcam geride hüsranı da
ama geriye bişey kalmıcak götürecek
ve ben yine vaazgeçicem gitmekten
az once oldugu gibi
21 yıldır oldugu gibi….
kardeşim bedenine kurşun deymeye…. ;)
Haziran 15th, 2007 at 01:28
Beni terk eden çabalarımı anlatırım… beni çok etkileyen mısran oldu ozyy
diyorsun ya hani ne çabuk seviyorsunuz.çabuk sevme değil bence işte ” bizi terk eden çabalarımız” onlar…
Haziran 29th, 2007 at 15:35
abicim sen nesin ya, insan kılıgında bi sahasermi… bu ne akıcı iç giciklayici bir yazıdır aglicam simdi… boyle kardesim var ama uzagim …neyseki kalbim yakın iyiki varsınız…